Jan Hendriks

Over mijn werk:

(zie voor een uitgebreidere toelichting: https://www.exto.nl/uitgelicht/jan-hendriks.html)

Ik werk met eenvoudige vormen—zoals vierkanten en lijnen—en met materialen als karton, papier, hout, MDF en foamboard. Deze verwerk ik tot heldere, ritmische composities, vaak gebaseerd op spiraalvormige bewegingen. Eenvoud staat daarbij centraal: een rechte lijn is eenvoudiger dan een vlak, een vierkant eenvoudiger dan een rechthoek. Alles wat overbodig is, laat ik weg. Eenvoud betekent voor mij ook: wit.

Mijn beeldtaal is minimaal. Ik herhaal vaak hetzelfde element, soms met kleine verschuivingen of verdraaiingen. Af en toe voeg ik meerdere elementen toe die elkaar versterken en samen een nieuw geheel vormen. Zo ontstaan structuren die zich vanaf de randen eindeloos lijken voort te zetten, waarvan slechts een fragment zichtbaar is. Het resultaat is een verstild en leeg beeld, dat rust en contemplatie oproept—een meditatieve sfeer waarin het eindige verwijst naar het oneindige. Er zijn geen hiërarchieën of accenten.

De basis is strak en consequent, maar het handschrift dat gaandeweg ontstaat krijgt ruimte. Toeval en intuïtie mogen een rol spelen binnen die orde.

Ik vertrek vanuit een strenge, consequente benadering van geometrische vormen en constructies. Daaruit vloeien maatvoering, ritme en verhoudingen als vanzelf voort en bepalen zij het uiteindelijke beeld. De term ‘geometrisch-abstract’ is dan ook van toepassing.

Mijn werk verwijst niet naar de zichtbare werkelijkheid en verbeeldt deze niet. Het bevat geen commentaar, symboliek of boodschap. De reliëfs zijn wat ze zijn: een ordening van vormen.

Daarom sluit mijn werk, naar mijn eigen inzicht, het best aan bij wat wordt verstaan onder Concrete Kunst.

"Het werk moet helemaal geconstrueerd zijn uit zuiver beeldende elementen.
Een beeldend element heeft geen andere betekenis dan zichzelf en dus heeft het schilderij geen andere betekenis dan zichzelf". (van Doesburg, plm. 1930).

"Minimalisten hebben vaak een voorkeur voor het herhaaldelijk gebruik van een element dat een eigen formele eenvoud of compleetheid bezit.
Elk onderdeel is een zelfstandige eenheid en de constructie van het kunstwerk bestaat uit een vermenigvuldiging, een herhaling van deze basiseenheid. (Little, Understanding Art, 2012).